|
انجمن خراسانی های مقیم کانادا
|
||
|
نخستین تشکل غیردولتی خراسانی های مقیم کانادا |
پژوهشگران كشورمان به طراحي و ساخت سيستم پخش ديجيتال زميني موفق شدند.
مهندس محمود فخرايي، معاون فني شركت فناوري موج در گفتوگو با خبرنگار «پژوهشي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) اظهار كرد: باتوجه به عضويت ايران در اتحاديه بينالمللي مخابرات ITU و مصوبه اخير ژنو در سال 2006 و ارائه پلان ديجيتال RRC-06، تمام کشورهاي عضو موظفاند، فرستندههاي زميني تلويزيوني آنالوگ خود را تا سال 2015 به فرستندههاي ديجيتال تبديل کرده و بدين منظور فرستندههاي DVB-T را جهت پخش تصاوير ديجيتال استفاده نمايند.
وي ادامه داد: به منظور رفع نياز کشور در اين حوزه، محققان اين شرکت با تلاش شبانهروزي خود موفق شدهاند، نمونه فرستنده کم توان DVB-T را منطبق با استاندارد ETSI EN 300744 طي مدت 15 ماه طراحي كنند.
اين سيستم هم اکنون در حال تست و پخش آزمايشي است و شرکت بر آن است تا به زودي نمونههاي توان بالا و متوسط خود را به بازار عرضه نمايد.
معاون فني شركت فناوري موج در ادامه اظهار كرد: با تلاش محققان اين شرکت و ساخت فرستندههاي مختلف تصاوير ديجيتال منطبق با استاندارهاي موجود جهاني در طي اين سالها موفق به بومي سازي دانش فني اين سيستمها شدهايم و اميد است تا با ارائه محصولات با کيفيت بالا، کشور را از خريد اينگونه محصولات بينياز کرده و گامي در جهت ايجاد فرصتهاي شغلي براي نخبگان کشور برداريم.
وي در پايان گفت: شركت فناوري موج در اين راستا محصولات ديگري از قبيل بالابرندههاي فرکانسي در باند KU، سوييچهاي موجبري، SSPA صد وات باند KU و تقويت کنندههاي توان ديجيتال و... را ساخته و به بازار عرضه كرده و هم اکنون در حال کار برروي انکدرهاي H.264 و MPEGII ميباشد.
پژوهشگران كشورمان با بهرهگيري از فنآوري نانو موفق به توليد شيشههاي كنترلكننده انرژي LOW-E به عنوان عايق حرارتي شدند.
مهندس مهرناز كريمخاني، مسئول بخش تحقيقات شركت سازنده اين محصول در گفتوگو با خبرنگار «پژوهشي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) اظهار كرد: در اين طرح لايههاي مختلف فلزي و اكسيد يا نيتريد فلزي شامل نقره، قلع، كروم، تيتانيوم و سيليس در حد نانومتر را با ضخامتهاي كنترل شده روي سطح شيشه پوشش داده تا در زمستان از خروج حرارت از داخل ساختمان و در تابستان از ورود گرما به داخل ساختمان جلوگيري كند.
وي افزود: اين شيشهها نور مرئي خورشيد (طول موج بين 780-380 نانومتر) را به خوبي و بدون تغيير رنگ از خود عبور مي دهند و در نتيجه باعث كاهش مصرف لامپهاي روشنايي و صرفهجويي در انرژي ميشوند. همچنين درصد زيادي از اشعه مادون قرمز (طول موج 3000-780 نانومتر) را منعكس كرده و تقريباً كل نور مادون قرمز با طول موجهاي بيشتر از 3000 نانومتر را حذف و به اين ترتيب از عبور حرارت و گرما از طريق پنجره جلوگيري ميكنند.
مهندس كريم خاني ادامه داد: اين لايهها به قدري نازك هستند كه عبور نور خورشيد (نور مرئي) را محدود نميكند؛ به طوري كه شيشههاي معمولي 85 درصد نور مرئي را عبور داده و اين شيشهها 80 درصد را نور عبور ميدهند اما از انتقال انرژي جلوگيري ميكند.
وي خاطر نشان كرد: اين شيشهها انتخابگري بالايي در عبور يا انعكاس طيفهاي مختلف نور دارند از جمله از عبور اشعههاي مضر ماوراء بنفش جلوگيري ميكنند كه اين اشعه نه تنها براي پوست مضر است بلكه باعث رنگ پريدگي و آسيب رسيدن به اثاثيه منزل و يا تجهيزات داخلي اتاق اتومبيل ميشود.
مسؤول بخش تحقيقات گروه صنعتي كاوه در ادامه اظهار كرد: با توليد شيشههاي فلت كه سطح بسيار صافتري نسبت به ساير شيشهها دارند، اين مواد را در دستگاه «اسپاترينگ» بر روي شيشه لايه اندود كرده و تفاوت در رنگ و شفافيت آن بسيار ناچيز است.
وي در بيان ديگر محصولات اين گروه صنعتي به انواع شيشههاي Solar Control در رنگها و خواص طيفي مختلف، شيشههاي پوشش داده شده که داراي قابليت سکوريت شدن ميباشند و شيشههاي خود تميز شونده (Self Cleaning) و ضد بخار اشاره كرد.
مهندس كريم خاني در پايان به ايسنا گفت: ظرفيت توليد شركت 10 ميليون مترمربع در سال (27 هزار متر مربع در روز) بوده كه اين شيشهها در دو نوع Single LOW-E و Double LOW-E توليد ميشوند.
دکتر فرزاد نعيم، متخصص جهاني سازههاي بلند و مقاوم در مقابل زمين لرزه به عنوان برنده مدال فضلور خان (فضل الرحمن خان) که بالاترين جايزه افتخار در رشته مهندسي ساختمان است معرفي شد.
به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، فرزاد نعيم، معاون شرکت بزرگ مهندسي جان مارتين در کاليفرنيا است.
اين مدال به طور مشخص به کسي داده مي شود که دستاورد مهمي براي سازههاي بلند در مناطق مختلف به بار آورده باشد.
نعيم در زمينه مقاومت ساختمان هاي بلند در مقابل زمين لرزه، فعاليت هاي زيادي داشته و مقالههاي بسياري در اين رابطه چاپ كرده است.
عمده کارهاي وي در خصوص سازه هاي بلند از جمله سه، چهار ساختمان بلند در شهر لس آنجلس و چند ساختمان در چين و ... است.
وي قرار است در ماه اکتبر (در حدود دو ماه ديگر)، اين جايزه را دريافت كند.
به گزارش ايسنا، فضلور خان ( فضل الرحمن خان) متولد بنگلادش از برجسته ترين مهندسان محاسب در قرن بيستم است كه سيستم هايي ابداعي وي در طول دهه 1960 ميلادي، طرح فني ساختمان هاي بلند يا آسمان خراش ها را دگرگون کرد.
از طريق نظريهها و نوآوريهاي او بود که اجراي طرح ساختمان هاي بلند و بالاتر از 100 طبقه به طور کامل عملي شد. بزرگترين ساختمان ها در آمريکا، از جمله دو برج دوقلوي تجارت جهاني و برج بلند 110 طبقهيي سيرز در شيکاگو توسط او و يا شاگردان او طرح شده اند.
فضلور خان را انشتين مهندسي ساختاري مي نامند.
به پاس خدمات و جايگاه ويژه خان كه در دهه 1980 در سن 55 سالگي درگذشت، «شوراي بين المللي طرح سازه هاي بلند»، هر سال به يک شخصيت فني برجسته، مدال فضلور خان را اهدا مي کند.
دو نفر قبلي برنده اين مدال، لسلي رابرتسون، محاسب دو برج دوقلوي تجارت جهاني و هال اينگار، محاسب برج سيرز شيکاگو - از شاگردان فضلور خان - هستند.
به گزارش خبرنگار علمي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، «فينيكس»، نخستين فضاپيمايي است که در قطب شمال مريخ فرود مي آيد و امکان مشاهده و شناسايي کلاهک قطبي سياره را فراهم خواهد کرد.
هدف از اين سفر فضايي بررسي ترکيبات کلاهک يخي قطب شمال سياره و وجود آب مايع و شرايط لازم براي وجود حيات احتمالي در اين بخش از سياره سرخ است
«فينيکس» برخلاف ماموريت هاي قبلي همچون مريخنوردان دوقلوي «روح» و «فرصت» به جاي حرکت در ميان دشت ها يا دره ها، در جاي خود ثابت مي ماند و با حفاري به عمق سنگ ها و يخ هاي قطب شمال مريخ نفوذ مي کند تا به طور مستقيم آنها را بررسي کند.
گروه «علمي - پژوهشي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) با توجه به اهميت اين ماموريت فضايي در گفتوگو با دكتر فيروز نادري، دانشمند برجسته ايراني و معاون مركز فضايي JPL (آزمايشگاه پيشرانش جت) ناسا ـ كه برنامهريزي و اجراي ماموريت «فينيكس» (Phoenix) توسط دانشمندان آن صورت گرفته است - از اهداف و دستاوردهاي متصور از اين ماموريت، مراحل مختلف آن، نحوه حركت و كنترل مسير فضاپيما، نحوه فرود آن و روند كاوشهاي سه ماهه آن بر روي مريخ پرسيده است.
ماموريت استثنايي مريخنوردان دوقلوي «روح» و «فرصت» ــ كه زمستان 82 براي ماموريتي 90 روزه در سطح سياره سرخ فرود آمدند و با سخت جاني مثال زدني و پايداري دور از انتظار خود تا چند هفته پيش كه گرفتار توفاني شدند به كاوش در سطح سياره سرخ ادامه دادند از موضوعات ديگري است كه در گفتوگو با مدير سابق ماموريتهاي مريخ آژانس فضايي آمريكا (ناسا) مطرح شد.
مريخنوردهاي استثنايي ناسا كه در زمان مديريت دكتر نادري به سياره سرخ پرتاب شدند، اين روزها در شرايط بسيار سختي كه دكتر نادري از آن به عنوان وضعيتي مشابه بيماران بستري در CCU (بخش مراقبتهاي ويژه بيمارستاني)ياد ميكند همچنان براي زندگي و ادامه فعاليت تقلا ميكنند.
به گزارش ايسنا، دكتر فيروز نادري كه در حال حاضر به عنوان يكي از مديران ارشد سازمان فضايي ناسا، نقشي كليدي در تعيين راهبردها و نظارت بر كل طرحها و ماموريتهاي يكي از مهمترين مراكز فضايي اين سازمان بر عهده دارد، در سال 1325 در شيراز متولد شده و تحصيلات ابتدايي و متوسطهاش را در شيراز و تهران گذرانده است.
وي در سال 1964 به آمريكا رفته و تحصيلات خود را تا مقطع دكتري مهندسي الكترونيك در دانشگاه كاليفرنياي جنوبي پي گرفت.
دكتر نادري، پس از پايان تحصيل به كشور بازگشت و ضمن گذراندن خدمت سربازي، مدتي در مركز «سنجش از دور ايران» فعاليت كرد.
وي از حدود 26 سال پيش همكاري خود را با ناسا آغاز كرد و در اين مدت مشاغل فني و مديريتي متعددي را در زمينه ماهوارههاي مخابراتي متحرك، رادارهاي سنجش از دور، رصدخانههاي تحقيقاتي اختر فيزيك و اكتشاف مريخ و ساير اجرام منظومه شمسي برعهده داشت.
دكتر نادري، فروردين ماه 1379 در شرايطي كه چندين ماموريت متوالي ناسا در پرتاب فضاپيما به سوي مريخ با شكست مواجه شده بود، به مديريت برنامههاي اكتشافات مريخ منصوب شد و توانست طي حدود چهار سال، سه ماموريت مهم از جمله پرتاب دو كاوشگر مريخنورد «روح» و «فرصت» را با موفقيت اجرا كند.
اين دانشمند ايراني در پي اين موفقيت درخشان، در اسفند ماه 1383 به سمت معاون و مدير ارشد برنامهريزي مركز JPL (آزمايشگاه پيشرانش جت) - از مهمترين مراكز فضايي ناسا - منصوب شده و در سمت جديد به عنوان مسئول طراحي برنامهها و راهبردهاي مركز، تجاربش در ماموريتهاي مريخ را در مطالعه ساير بخشهاي جهان از زمين تا كهكشانهاي دور به كار بسته است.
وي همچنين مسئوليت طراحي چشمانداز راهبردي پنج تا 20 ساله JPL را برعهده دارد.
دكتر نادري در نزديك به سه دهه همكاري مستمر با ناسا، به دليل عملكرد درخشان علمي و مديريتي به دريافت عاليترين نشان علمي اين سازمان (the Distinguished Service Medal) و نشانهاي متعدد ديگر از جمله نشان فنآوري فضايي Hall of Fame، جايزه Aviation Week 2004 Aerospace، نشان افتخار Ellis Island سال 2005 - به دليل همكاريهاي گسترده علمي كه به غنيتر شدن فهم جامعه منجر شده - و ... موفق شده است.
دكتر فيروز نادري در گفتوگوي تلفني با خبرنگار ايسنا در تشريح روند اجراي ماموريت فضايي «فينيكس» گفت: ماموريت مريخنشين «فينيكس» شامل سه مرحله اساسي است؛ يكي پرتاب آن به مداري در نزديكي زمين است كه روز شنبه - هفته گذشته - انجام شد، مرحله بعد رسيدن فضاپيما به مقصد و فرود آن در قطب شمال مريخ در 10 ماه ديگر و مرحله بعدي كاوشهاي علمي «فينيكس» در سطح مريخ است.
230 هزار كيلوگرم سوخت براي حمل فضاپيماي 700 كيلوگرمي
وي با اشاره به اين كه راكت حامل «فينيكس» ساعت 5 و 26 دقيقه صبح شنبه 13 مردادماه به وقت فلوريدا به فضا پرتاب شد، خاطرنشان كرد: راكت DELTAII كه مريخنشين «فونيكس» را به فضا برد هم خود بسيار قابل توجه است. ارتفاع اين راكت به اندازه يك ساختمان 13 طبقه است و حدود 230 هزار كيلوگرم وزن دارد و اين در حالي است كه وزن فضاپيمايي كه در نوك اين راكت نصب شده، تنها 700 كيلوگرم است كه نشان ميدهد چه سوخت عظيمي نياز است تا جسمي با چنين وزني به فضا پرتاب شود.
دكتر نادري خاطرنشان كرد: اين راكت يك موتور اصلي داشت كه با سوخت مايع كار ميكند و 9 كمك راكت كه به دور آن پيچيده شدهاند تا انرژي بيشتري به آن بدهند كه شش كمك راكت همزمان با موتور اصلي روي زمين روشن شد و «شل» آن پس از يك دقيقه جدا شده و در اقيانوس سقوط كرد و سه كمك راكت ديگر پس از كاهش وزن راكت در فضا روشن شدند كه آنها هم بعد از سه دقيقه سوخته و به اقيانوس سقوط كردند. موشك، 10 دقيقه بعد از پرتاب به مداري در 200 كيلومتري زمين رسيد كه مقداري - كمتر از يك دور كامل – در اين مدار دايرهيي حركت كرده و بعد قسمتهاي دوم و سوم موشك واير كرده و آن را به سمت مريخ پرتاب كرد كه تقريبا 9 دقيقه بعد از پرتاب تمام مراحل عملكرد موشك خاتمه يافته و فضاپيما عازم مريخ شد.
سفر صدها ميليون كيلومتري فضاپيما تا مريخ بدون نياز به سوخت!
وي تصريح كرد: بايد توجه داشت كه حركت فضاپيما به سوي مريخ همانند حركت هواپيما نيست كه دائما سوخت مصرف كند بلكه همانند سنگي كه پرتاب ميشود از انرژي اوليهاي كه به آن داده شده، استفاده ميكند و بقيه مسير را با شتاب اوليهاي كه در مدار زمين پيدا كرده ادامه ميدهد و چون در فضا جو وجود ندارد و فضاپيما با اصطكاك مواجه نيست، همين شتاب اوليه براي رساندن فضاپيما به مقصد كافي است. البته از آنجا كه ممكن است در طول مسير چند بار ناچار به اصلاح جهت آن شويم مقدار كمي سوخت همراه فضاپيما هست كه البته فقط براي تصحيح مسير احتمالي به كار ميرود، نه حركت دادن فضاپيما.
دكتر نادري با بيان اينكه فضاپيماي فينيكس 9 ماه و نيم ديگر پس از طي 700 ميليون كيلومتر مسافت به مريخ ميرسد، اظهار كرد: البته فاصله زمين تا مريخ در زمان پرتاب فضاپيما كمتر از 700 ميليون كيلومتر است ولي نحوه پرتاب فضاپيما به اين صورت است كه آن را مستقيما به سمت مريخ در جايي كه در زمان پرتاب قرار دارد نفرستادهايم بلكه به جايي در مدار حركت مريخ ميفرستيم كه در زمان خاصي مريخ و فضاپيما با هم در آن نقطه تلاقي ميكنند.
وي تصريح كرد: در 9 ماه و نيم آينده كارمان تقريبا ساده است. فقط بايد شش روز پس از پرتاب فضاپيما (جمعه گذشته) و در پنج مرحله ديگر مسير حركت فضاپيما را دقيقا كنترل كرده و در صورت نياز تصميمات لازم را در مسير حركت فضاپيما انجام دهيم.
فرود، مشكلترين مرحله ماموريت «فينيكس»
مدير ايراني آژانس فضايي آمريكا با اشاره به اينكه مشكلترين مرحله ماموريت «فينيكس»، فرود فضاپيما در سطح مريخ در بعد از ظهر 25 ماه مه سال آينده است، اظهار داشت: مريخ مرز مشخصي ندارد ولي اصطلاحا از ارتفاع 125 كيلومتري سطح مريخ را داخل فضاي مريخ محسوب ميكنند. فضاپيماي «فينيكس» با سرعتي نزديك به 20 هزار كيلومتر در ساعت به فاصله 125 كيلومتري مريخ ميرسد و چالش اصلي كاهش اين سرعت فوقالعاده در مدت 7، 8 دقيقه براي جلوگيري از تصادم فضاپيما با سطح سياره است.
وي خاطرنشان كرد: غلظت جو مريخ يك صدم جو زمين است؛ با اين حال اصطكاك حاصل از همين جو رقيق ميتواند تا حد زيادي انرژي فضاپيما را كاهش دهد. در 4، 5 دقيقه اول با اين كه هيچ كار خاصي انجام نميدهيم ولي 90 درصد سرعت فضاپيما به دليل همين اصطكاك بين فضاپيما با جو سياره كاسته شده و سرعت آن به حدود 2 هزار كيلومتر در ساعت ميرسد. البته فضاپيما به شدت داغ ميشود و دماي آن به 3000 درجه فارنهايت هم ميرسد كه اگر يك سپر آتشين نداشته باشد، ميسوزد. لذا مهمترين مساله اين است كه يك سپر حرارتي قوي براي تحمل حرارت در 4، 5 دقيقه اول فرود به آن بدهيم. پس از آن با اينكه سرعت فضاپيما به شدت كاهش يافته ولي ارتفاع باقيمانده هم تنها 13 تا 14 كيلومتر است (تقريبا به اندازهي ارتفاع پرواز هواپيماهاي معمولي) در حالي كه سرعت فضاپيما 2000 كيلومتر بر ساعت (دو برابر سرعت صوت) است. در اين مرحله چتر نجات باز ميشود كه بايد از استحكام بسيار بالايي برخوردار باشد كه بتواند حدود دو، سه دقيقه فضاپيما را نگه دارد تا فضاپيما به ارتفاع 600 متري از سطح مريخ ميرسد و بعد از آن فضاپيما جدا ميشود و فقط در 30 ثانيه آخر راكتهايي روشن ميشوند تا سرعت فضاپيما باز هم كاهش يابد تا در نهايت فرود آيد.
نامشخص بودن محل فرود فضاپيما در محدودهاي به وسعت 14 در 100 كيلومتر
دكتر نادري درباره ميزان دقت فرود فضاپيماي «فينيكس» با توجه به خطرات فرود اين كاوشگر غيرمتحرك در محلهاي ناهموار به ايسنا گفت: با فنآوريهاي موجود دقت فرود فضاپيما محدودهاي بيضي شكل با اقطار 14 و 100 كيلومتر است و محل فرود فضاپيما را نميتوان دقيقتر از اين تعيين كرد و فضاپيما جايي در داخل اين محدوده بيضي شكل فرود ميآيد.
وي خاطرنشان كرد: يك خطر اساسي در ماموريت «فينيكس» همين است كه مريخنشين در محل مناسبي فرود نيايد؛ چون برخلاف «اسپيريت» و «آپورچونيتي» ارابه(كاوشگر متحرك) نيست و روي سه پا ثابت است. اگر فضاپيما فرضا در منطقهاي با سنگهاي نيم متري فرود آيد قابل تحمل است ولي اگر در جايي فرود آيد كه سنگهاي آن از نيم متر بزرگتر باشد با مشكل مواجه ميشويم؛ چون نميتوان پنلهاي خورشيدي را باز كرد يا اگر در زاويهاي حاد بنشيند امكان واژگوني آن وجود دارد؛ لذا اگر تمام مراحل ماموريت دقيق دقيق انجام شده باشد مرحلهي آخر فرود فقط دست خداست و نميتوان پيشبيني كرد كه در موقع فرود چه پيش خواهد آمد.
دكتر نادري در عين حال تصريح كرد: البته قبل از آغاز ماموريت به وسيلهي كاوشگرهاي مدارگرد مريخ مثل MRO از منطقه تصويربرداري كرده و چند منطقه را به دليل شرايط خاص آنها رد كردهايم و بهترين محل براي فرود انتخاب شده ولي به هر حال فضاپيما در يك محدودهي بيضي 14 در 100 كيلومتر فرود ميآيد كه احتمال بروز مشكل وجود دارد.
وي تصريح كرد: صرف نظر از خطر فرود در محلي نامناسب براي پايين آمدن فضاپيما در مريخ از دو ابزار جديد استفاده ميكنيم كه ريسك فرود را افزايش ميدهد، يكي رادار تازهاي است كه بايد قدرت بخش سرعت و ارتفاع را در هنگامي كه فضا پيما به مريخ نزديك ميشود داشته باشد كه با وجود دقت بسيار بالايي كه شده هنوز خيلي نگرانيم و ديگر اين كه موتورهايي كه در 30 ثانيه آخر فرود براي كاهش سرعت فضاپيما به كار ميروند نيز تاكنون استفاده نشدهاند.
ناسا در قطب شمال مريخ دنبال چيست؟
مدير سابق ماموريتهاي مريخ ناسا با اشاره به اينكه فضاپيماي «فينيكس» نخستين كاوشگري است كه به نزديك قطب شمال مريخ اعزام ميشود، اظهار داشت: موقعيت محل فرود فينيكس نسبت به قطب شمال مريخ تقريبا معادل شمال ايالت آلاسكا به قطب شمال زمين يعني نزديك مدار 70 درجه است. علت اين منطقه اطلاعات حاصل از ماموريت اوديسه در سه چهار سال پيش است كه نشان داد در نزديكي قطب شمال مريخ بسيار بيش از آنچه فكر ميكرديم آب به صورت يخزده وجود دارد و نيازي هم نيست كه تا عمق زيادي را كاوش كنيم. هدف اين ماموريت اين است كه بفهميم آيا اصولا آب به صورت مايع هم در زير سطح مريخ وجود دارد كه وجود آب مايع نشاندهنده مناسب بودن محل براي حيات احتمالي است.
وي خاطرنشان كرد: فضاپيماي «فينيكس» به بازويي 2 متري مشابه بازوي انسان – داراي شانه و آرنج – مجهز است كه به جاي انگشتان آن بيلچهاي قرار دارد كه ميتواند تا عمق نيم متري سطح نفوذ كند و علاوه بر آن به وسايل و تجهيزات مجهز شده كه بتواند مواد حاصل از كندن سطح مريخ را بررسي كند.
بررسي تركيبات مريخ با دقتي تا يك هزارم قطر مو!
دكتر نادري درباره لوازم و تجهيزات علمي موجود در اين كاوشگر به ايسنا گفت: در ارتفاع دو متري مريخنشين دو دوربين مشابه چشم انسان نصب شده كه فاصله و قدرت ديد آنها همانند چشم ماست و وضوح تصاوير گرفته شده با اين دوربينها يك مگاپيكسل (يك دهم دوربينهاي خوب موجود) است. يك دوربين هم در سر بيلچه انتهاي بازوي كاوشگر متصل شده تا محدوده اطراف آن را بررسي كند. علاوه بر اين دو ميكروسكوپ نوري و نيروي اتمي با قابليت تشخيص تا يك هزارم قطر مو و يك سيستم هواسنج با قابليت بررسي دما و فشار جو در طول شبانهروز و ... دارد كه اين هواسنج خود داراي يك سيستم ليزري است كه از انعكاس پرتو تابيده شده به سوي جو مريخ بررسيهاي جوشناسي انجام ميدهد.
دانشمند ايراني آژانس فضايي ناسا تصريح كرد: اساسيترين ابزارهاي كاوشگر «فينيكس» دو آزمايشگاه شيمي است كه نمونههاي تهيه شده از خاك و يخ زير سطح مريخ را بررسي ميكنند. اين آزمايشگاهها داراي هشت اجاق كوچك استوانهاي به طول 1 سانتيمتر و قطر 2، 3 ميليمتر است كه نمونههاي جمعآوري شده در اين اجاقها تا نزديك 1000 درجه سانتيگراد حرارت ميبيند تا مشخص شود كه آب يخزده در چه دمايي از يخ به آب مايع و در چه دمايي به بخار تبديل ميشود كه با توجه به تفاوت اين شاخصها در مواد مختلف ميتوان نوع مواد و تركيبات موجود در آن منطقه از مريخ را تعيين كرد كه خصوصا به دليل تركيبات حاوي كربن هستيم كه عنصري اساسي در حيات است. يكي ديگر از ابزارهاي اين آزمايشگاههاي مينياتوري شيمي، pH متر (ابزارهاي اندازهگيري اسيديته) است كه مواد جمعآوري شده را در آبي كه همراه فضاپيما به مريخ بردهايم حل كرده و اسيديته آنها را اندازهگيري ميكند.
«فينيكس» در جستوجوي شرايط حيات است نه حيات احتمالي!
وي با اشاره به اينكه مدت ماموريت «فينيكس» در سطح مريخ 90 روز است و بعد از آن به دليل برودت شديد سطح فضاپيما از يخ پوشيده شده و از كار ميافتد، خاطرنشان كرد: وجود آب يخزده در منطقه فرود مريخنشين «فينيكس» براي ما مسجل است و هدف ما بررسي اين مساله است كه آيا اين منطقه قابليت ميزباني حيات - به شكل تكسلولي – را دارد يا نه كه لازمه آن وجود آب به صورت مايع – غير يخزده – در زير سطح سياره و همچنين وجود كربن است. فينيكس وجود اين دو عامل موثر در حيات را بررسي ميكند؛ چون تجهيزات آن قادر به تشخيص وجود موجودات زنده احتمالي نيست و تنها وجود اين دو شرط مهم براي حيات را بررسي ميكند.
دكتر نادري در عين حال تصريح كرد: البته در صورت وجود احتمالي حيات در مريخ و برجا ماندن شاخصهايي از آنها احتمال تشخيص شانسي آنها وجود دارد ولي هدف اصلي از اين ماموريت كشف موجودات زنده احتمالي در مريخ نيست و هدف اصلي تخمين قابليت اين منطقه براي وجود حيات است. ما نميدانيم حيات احتمالي در مريخ به چه صورت بوده و چگونه خود را نشان ميدهد؛ بنابراين ابزارهايي كه بتواند مستقيما آن را كشف كند در اختيار نداريم.
وي در ادامه در پاسخ به اين سوال كه با توجه به برودت بالاي قطب شمال مريخ چرا جست و جوي حيات احتمالي در مريخ در مناطق گرمتر (نزديك به استوا) مريخ انجام نميشود، اظهار داشت: علت انتخاب قطب شمال مريخ اين است كه از وجود آب در زير سطح آنجا مطمئنيم ولي در جاهاي گرمتر مريخ مشخصا آب پيدا نكردهايم؛ لذا احتمال يافتن حيات در آنجا خيلي كم است. مساله اساسي در بررسي احتمال حيات، وجود آب مايع است، نه دماي بالا.
«فينيكس» از خاكستر يك ماموريت شكستخورده برخاسته است!
مدير ايراني ناسا درباره وجه تسميه ماموريت «فينيكس» (ققنوس) گفت: «ققنوس» نام مرغي افسانهيي است كه پس از سوختنش، پرنده ديگري از خاكستر آن به دنيا ميآيد و دليل نامگذاري ماموريت اخير به نام «ققنوس» زنده نگه داشتن خاطرهي يكي از ماموريتهاي پيشين اعزام كاوشگر به مريخ است كه با شكست مواجه شد.
وي خاطرنشان كرد: ناسا سال 2000 دو سفينه را به مريخ فرستاد كه هر دو با شكست مواجه شد و آن موقع بود كه از من خواستند رياست ماموريتهاي مريخ ناسا را بر عهده بگيرم. در آن زمان دو فضاپيما را براي پرتاب به مريخ آماده كرده بوديم كه به دليل حوادث پيش آمده پرواز يكي از آنها كه قرار بود در مريخ فرود بيايد را متوقف كردم تا علت شكست ماموريتهاي قبلي را بفهميم و از حادثهاي ديگر پيشگيري شود و ديگري را كه يك مدارگرد بود به فضا فرستاديم. به همين دليل حالا كه فكر ميكنيم به علت شكست ماموريتهاي قبلي پي برده و با رفع آنها فضاپيماي ديگري را به سمت مريخ ميفرستيم به پيشنهاد مدير علمي اين برنامه آن را ققنوس (فينيكس) نامگذاري كردهايم. يعني از خاكستر آن فضاپيما كه از بين رفت يك سفينه جديد به وجود آوردهايم.
دوقلوهاي افسانهيي در CCU!
دكتر نادري در ادامه درباره آخرين وضعيت مريخ نوردهاي «روح» (اسپيريت) و «فرصت» ( آپورچوينتي) - كاوشگرهاي مريخ ناسا كه در اواخر سال 1382 براي ماموريتي سه ماهه به سياره مريخ پرتاب شدند و به نحو شگفت انگيز تاكنون به فعاليتشان ادامه دادهاند - به ايسنا گفت: به دليل توفان خاك در مريخ مقدار نوري كه مستقيما به صفحات خورشيدي تامين كننده انرژي اين مريخ نوردها ميرسد بسيار اندك است.
البته وضعيت «اسپيريت» كمي بهتر است ولي «آپورچونيتي»(فرصت) تقريبا كمتر از يك درصد نوري را كه در شرايط طبيعي به آن ميرسيده دريافت ميكند و به دليل همين ميزان اندك تنها 15 تا 14 درصد انرژي معمولي را ايجاد ميكند كه خيلي كم است و با اين كه تمام حركتها و فعاليتهاي علمي آنها را متوقف كردهايم ولي به هر حال به نيروهاي پايهاي نياز داريم تا بخاريهايي را كه گرم كردن فضاپيما در شب را برعهده دارند فعال كند تا وسايل الكترونيكي مريخ نورد در اثر سرما از كار نيفتند.
وي خاطر نشان كرد: درجه حرارت بحراني براي از كار نيفتادن سيستمهاي الكترونيكي «فرصت»(دماي داخل مريخ نورد)، 39- درجه سانتي گراد است كه اگر دما از اين حد پايين برود همه سيستمها خاموش ميشوند.
اين روزها فضاپيما در شرايطي مشابه CCU و در مرز مرگ است چون دما به 37- درجه سانتي گراد هم رسيده ولي به هر حال اين طور هم نيست كه اگر دماي آپورچونيتي به 39- درجه سانتي گراد برسد، دستگاهها براي هميشه نابود شوند و اين امكان وجود دارد كه فضاپيما ماهها در حالت كما (خاموشي كامل) باشد و پس از صاف شدن آسمان و رسيدن نور خورشيد به صفحات خورشيدي فضاپيما بار ديگر بيدار شود چون به هر حال ما در شرايطي هستيم كه تاكنون مشابه آن را تجربه نكردهايم و هر چيزي امكان دارد.
احتمال زنده شدن مجدد مريخنوردها حتي پس از كما!
دكتر نادري در عين حال تصريح كرد: چيزي كه نميدانيم اين است كه اگر اين شر ايط چند ماه طول بكشد سرما و يخ چه بر سر تجهيزات الكترونيكي «فرصت» ميآورد البته ما آنها را پيش از پرتاب فضاپيما تا دماي 50- درجه سانتي گراد هم آزمايش كردهايم ولي براي چندين ساعت نه براي چندين هفته.
مدير سابق ماموريت مريخ ناسا خاطر نشان كرد: اين امكان وجود دارد كه طي دو، سه هفته آينده وضعيت جوي در مريخ مساعد شده و نور كافي به مريخ نوردها برسد ولي از گذشته ميدانيم كه چنين توفانيهاي خاكي ميتوانند تا چندين ماه ادامه داشته باشند و با توجه به اين كه حدود پنج هفته از اين توفان گذشته چند احتمال وجود دارد يا ممكن است به طور كلي از آپورچونيتي اطلاعاتي نگيريم و بايد چند ماهي منتظر بمانيم تا ببينيم دوباره بيدار ميشود يا نه و احتمال ديگر اين كه طي چند روز آينده هوا صاف شده و فعاليت مريخ نورد ادامه پيدا كند.
دكتر نادري در پاسخ به اين سوال كه با توجه به اطلاعات موجود درباره جو مريخ، آيا امكان پيش بيني تقريبي زمان فروكش كردن توفان اخير وجود دارد يا نه، اظهار داشت: در حال حاضر ادارات هوا شناسي زمين هم با اين همه امكانات و اطلاعات وسيع كه در اختيار دارند بعضا در پيشبيني هواي سه روز آينده هم كاملا با اشتباه مواجه ميشوند به اين ترتيب ميتوان تصور كرد كه پيش بيني هوا شناسي در سيارهاي كه چند صد ميليون كيلومتر از ما دور است و شبكههاي هواسنجي مانند آنچه درزمين وجود دارند در آن وجود ندارد، چگونه خواهد بود و به نظر من همين اندازه هم كه ميدانيم وضعيت جوي در حال حاضر در مريخ چگونه است، تقريبا يك معجزه است.
26 ماه ديگر با يك آزمايشگاه بزرگ به مريخ ميرويم!
مدير ماموريتهاي منظومه شمسي آژانس فضايي آمريكا در ادامه درباره ماموريت آتي ناسا در مريخ به ايسنا گفت: همان طور كه ميدانيد به دليل دوره تغييرات مكان نسبي مريخ و زمين ما هر 26 ماه يك بار فضاپيمايي به مريخ ميفرستيم و چون «فينيكس» را الان فرستاديم، 26 ماه ديگر (سال 2009) سفينه ديگر را كه يك كاوشگر خودرو مشابه آپورچونيتي و اسپيريت است را به سوي مريخ پرتاب ميكنيم.
اين كاوشگر چهار برابر بزرگتر از مريخ نوردهاي اسپيريت و آپورچونيتي و تقريبا به اندازه يك خودرو سواري است و نيروي محرك آن هم به جاي سلولهاي خورشيدي از انرژي اتمي تامين ميشود لذا ديگر احتياجي به نور آفتاب نداشته و در تمام شب و روز و هر فصلي كار ميكند.
وي با اشاره به اين كه مراحل آماده سازي چنين كاوشگرهايي حدود چهار، پنج سال طول ميكشد، خاطر نشان كرد: اين فضاپيما كه با هزينهاي حدود 5/1 ميليارد دلار ساخته ميشود و در حال حاضر تقريبا نيمي از مراحل آمادهسازي آن انجام شده همچنين به تجهيزات بسياري بيشتري مجهز است و توان حركت اين فضاپيما كه MSL (مارس ساينس لابراتوري) نام دارد، بسيار بيشتر از «آپورچنيتي» و «اسپيريت» است و ميتواند كيلومترها در سطح مريخ حركت كند و يكي از كمپلكسترين خودروهايي است كه به مريخ فرستاده شده است.
حيات فرازميني مهمترين سوال بشر!
مدير سابق ماموريت مريخ ناسا در ادامه در پاسخ به اين سوال كه با توجه به يافتههاي سالهاي اخير كه اميدواري دانشمندان را نسبت به وجود حيات احتمالي در مريخ نسبت به دهههاي قبل كاهش داده است، جست وجوي حيات حقيقتا تا چه حد در پيشبرد ماموريتهاي مريخ موثر بوده و خود دانشمندان تا چه قدر با اين هدف و آرزو اين طرحها را دنبال ميكنند، اظهار داشت: اصولا اين سوال كه حيات در دنيا تنها مختص زمين است يا جاي ديگري هم وجود دارد، شايد بزرگترين سوال علمي بشر باشد و اين سوال را با يكي، دو ماموريت و بررسي يكي، دو مكان نميتوان پاسخ داد. ما جواب اين پرسش بزرگ را از چند محور دنبال ميكنيم كه بررسي مريخ يكي از آنهاست، ما همچنين با تلسكوپهاي عظيم مشغول بررسي ستارههاي بزرگ در وراي منظومه شمسي هستيم تا وجود سياراتي مشابه زمين در گرداگرد آنها را بررسي كنيم در حالي كه با علم و فن آوري كنوني امكان سفر به آنها را نداريم.
«اروپا»، گزينه ديگر براي حيات احتمالي در منظومه ما!
وي خاطر نشان كرد: دانشمندان در تلاشاند با تحقيق بر روي جو آن سيارات وجود شواهد بيولوژيك احتمالي را بررسي كنند. از طرف ديگر قصد داريم علاوه بر مريخ به ساير جاهايي كه احتمال وجود آب مايع وحيات در آنجا هست نيز كاوشگرهايي را بفرستيم كه يكي از آنها قمر «اروپا» سياره مشتري است كه قصد داريم آن را هم بررسي كنيم.
نادري تصريح كرد: علت علاقه ما به بررسي مريخ و قمر «اروپا» با وجود اين كه مطمئنيم حياتي مشابه انسان در منظومه شمسي وجود ندارد اين است كه اگر حتي اگر در يك نقطه ديگر از منظومه شمسي ما هم كه به اندازه يك دانه شن در سواحل اقيانوسهاي جهان است، حيات(ايجاد بيولوژي از مواد شيميايي)به هر شكل، وجود داشته باشد احتمال اين كه حيات به صورت تكامل يافته در بقيه جهان فراوان باشد، بسيار تقويت ميشود ولي اين سوال به حدي پيچيده و بزرگ است كه چند ماموريت به مريخ جوابگوي آن نخواهد بود و احتمال دارد انسان قرنها در اين مورد كاوش كند تا به جوابي برسد؛ البته مهم اين است كه ما هميشه در كنار اين كاوشها به فنآوريهايي دست پيدا ميكنيم كه در زندگي كنوني ما موثر است مثلا بيشتر پيشرفتهايي كه در زمينه رايانه، تلفن، همراه، پزشكي و غيره صورت گرفته محصول تحقيقات در زمينه هوا فضاست و اين پاسخي است به كساني كه هيچ كنجكاوي درباره وجود حيات در جاي ديگري در جهان ندارند و ميگويند اين كه ممكن است 500 سال ديگر به وجود يا عدم وجود حيات در دنيا پي ببريم، امروز چه فايدهاي براي ما دارد!
برنامهاي براي سفر به ايران ندارم!
دكتر نادري كه دو سال پيش قصد داشت جهت سفري شخصي به ايران بيايد ولي چند روز قبل از موعد اعلام شده، از لغو سفرش و تعويق آن به آينده به دليل مشكلات پيشآمده براي يكي از مدارگردهاي مريخ خبرداد در پاسخ به اين سوال كه آيا برنامهاي براي انجام اين سفر در آينده نزديك دارد يا نه؟ با بيان اين كه در حال حاضر برنامه ديگري براي آمدن به ايران ندارد، ابراز اميدواري كرد شرايط بهگونهاي، براي تسهيل آمد و شدها فراهم شود.
ورود اجتنابناپذير كشورهاي مختلف به عرصه فعاليتهاي فضايي تا چند سال آينده!
اين مدير برجسته آژانس فضايي ناسا در ادامه در پاسخ به سوال خبرنگار ايسنا درباره ضرورت سرمايه گذاري و فعاليت جديتر ايران در عرصه فضا در شرايط كنوني با توجه به پيشرفت روز افزون كشورهاي توسعه يافته در اين حوزه و ورود كشورهايي جديد به باشگاه فضايي و در عين حال هزينههاي سنگين و تكنولوژي پيشرفته مورد نياز آن اظهار داشت: من اصولا از فعاليتها و ماموريتهاي صلح آميز- غير نظامي- فضايي در هر جاي دنيا استقبال ميكنم و دوست دارم فعاليتهاي فضايي، علمي و تحقيقاتي باشد نه نظامي، ولي اين كه ايران با توجه به امكانات اقتصادي موجود و نيازهاي ديگر كشور با توجه به بودجههاي سنگين مورد نياز فعاليت در اين حوزه چه بايد بكند، بايد توجه داشت كه فعاليتهاي فضايي كه در دهه 60 در انحصار آمريكا و شوروي بود امروز به بسياري از كشورها از جمله كشورهاي اروپايي، هند، ژاپن، چين و حتي كشورهايي مثل آرژانتين گسترش يافته و مسيري است كه مطمئنا بقيه كشورها هم خواهند رفت و در آينده سفر به فضا از حالت فانتزي و علمي خارج خواهد شد، بنابراين لازم است كه هر كشوري در يك مقطعي زماني به اين عرصه وارد شود البته كار در اين عرصه هم قدم به قدم است.
دكتر نادري در عين حال تصريح كرد: براي فعاليت در حوزه فضا لازم نيست كه از همان ابتدا دنبال فرستادن فضانورد باشيم. آشنا شدن با اصول فعاليتهاي فضايي بودجه كمتري لازم دارد و ما ميتوانيم الان آن را انجام دهيم و با توجه به اين كه دانشجويان ايراني از باهوشترين دانشجويان دنيا هستند و نيز دانشگاههاي بسيار خوبي مثل صنعتي شريف كه در كشور داريم ميتوانيم در بخشهايي از فعاليتهاي فضايي كه بودجه سنگين نميخواهد وارد شده و پايهاي براي فعاليتهاي جديتر آينده بسازيم و تا جايي كه بودجه كشور اجازه ميدهد، در اين حوزه فعاليت كنيم.
اين مدير ايراني ناسا در پايان در پاسخ به خبرنگار ايسنا كه با اشاره به وجود دهها دانشمند متخصص و پژوهشگر ايراني در اين آژانس فضايي، نظر وي را درباره امكان ارتباط علمي ناسا با موسسات فضايي ايران و همكاري محققان ايراني داخل در پروژههاي آن جويا شد، با اعتقاد به اين كه ناسا و همچنين مراكز علمي تحقيقاتي ديگر نميتوانند فارغ از مسائل دولتها، روابط علمي خود را در شرايط مناسب و ايدهآل برقرار كنند؛ همچنان كه در زمينههاي اقتصادي و حتي ورزشي نيز چنين امكاني وجود ندارد، تاكيد كرد كه اعمال محدويت دولتها، متاسفانه بر روابط علمي هم تأثيرگذار است.
با ساخت سامانهي نوري CWDM هشت كاناله با ظرفيت هر كانال ٥/٢ گيگابيت بر ثانيه در مركز تحقيقات مخابرات ايران، امكان افزايش كانالهاي فيبر نوري شبكههاي مخابرات فراهم شده است.
به گزارش سرويس پژوهشي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، طراحي و ساخت سامانه نوري CWDM هشت كاناله كه با استفاده از آن ظرفيت هر تار فيبر نوري تا هشت برابر افزايش مييابد در گروه فنآوري مخابرات نوري پژوهشكده فنآوري ارتباطات مركز تحقيقات مخابرات ايران و با مشاركت دانشكده علمي- كاربردي پست و مخابرات به پايان رسيد.
استفاده از اين سامانه در مراكز مخابراتي شهري و بين شهرهاي استاني، ظرفيت فعلي كانالهاي نوري را به هشت برابر افزايش داده و در نتيجه امكان ارتباط تلفني را به همين نسبت بالا ميبرد.
قرار است ساخت نمونهي نيمه صنعتي اين سامانه كه براي نخستين بار در كشور انجام شده است به زودي با انجام تستهاي فني مورد نظر شركت مخابرات ايران و سازمان تنظيم مقررات به نمونهي صنعتي تبديل و در شبكهيهاي مخابراتي مورد استفاده قرار گيرد.
با انجام اين پروژه گام مهمي جهت بوميسازي فنآوريهاي نوين مخابرات نوري در كشور برداشته شده و كشور در خصوص استفاده از سيستمهاي نوري پرظرفيت شهري و بين شهري تا فاصله ١٣٠ كيلومتر و حدود ٢٥٠ هزار كانال تلفني خودكفا خواهد شد.
با انجام اين پروژه زمينه ساخت آخرين فنآوريهاي روز از جمله سيستمهاي CWDM در داخل كشور نيز فراهم آمده است.
سيستم رديابي الكترونيكي به منظور جمعآوري اطلاعات خطوط مونتاژ در جهاد دانشگاهي دانشگاه صنعتي شريف طراحي شد.
به گزارش خبرنگار «پژوهشي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، هدف از طراحي اين سيستم طراحي و پياده سازي سامانهاي رايانهيي و شبكه مربوطه است كه امكان جمعآوري، پردازش و ثبت اطلاعات خطوط مونتاژ را در دو بخش آنلاين و آف لاين فراهم كند كه ميتواند در برنامهريزي، بهينه كردن فرايند توليد، افزايش كيفيت مونتاژ و رديابي خدمات مورد بهرهبرداري قرار گيرد.
اين محصول نوعي سامانه رايانهيي است كه در بخش سخت افزاري سرور و تجهيزات شبكه و نرم افزارهاي داخلي جهت جمعآوري اطلاعات، ثبت، پردازش، مانيتورينگ از مهمترين بخشهاي تشكيل دهنده آن هستند.
نبود امكان كپي برداري از آن به دليل انتظارات متفاوت خطوط توليد و تاثير آن بر روي شاخصهاي سخت افزاري و نرم افزاري سيستم، امكان تبديل آن به دستگاه رديابي پرسنل و وسايط نقليه و همچنين قيمت مناسب نسبت به نمونههاي مشابه خارجي از مهمترين ويژگيهاي سيستم مذكور است.
شناسايي، خالص سازي و تفكيك واكس پلي اتيلن سنگين مجتمع بسپاران پتروشيمي بندرامام به همت محققان پژوهشگاه صنعت نفت با موفقيت انجام شد.
به گزارش سرويس پژوهشي خبرگزاري دانشجويان ايران مهندس طلعت خلخالي، مسئول اين پروژه گفت : در اين طرح كه با همكاري مجتمع بسپاران پتروشيمي بندر امام (ره) صورت گرفته است ساختار واكس ضايعاتي توليدي در واحد پلي اتيلن سنگين مورد شناسايي و ارزيابي قرار گرفته و پس از تعيين مشخصات واكس، به دليل طيف گسترده خواص، از روشهاي مختلف براي جداسازي برشهاي واكس استفاده شده و مناسب ترين روش جداسازي اتخاذ شده است.
وي در ادامه خاطر نشان كرد: اين طرح براي اولين بار در كشور انجام شده و از نتايج حاصل از طرح پتنتي (ثبت اختراع) در حال تدوين است.
خلخالي افزود: واكس پلي اتيلن يكي از محصولات جانبي در توليد پلي اتيلن سنگين به روش اسلاري است. اين واكس بسته به نوع فرآيند به طور متوسط به ميزان 20-15 كيلو گرم به ازاي هر تن محصول پلي اتيلن سنگين، توليد ميشود.
وي تصريح كرد: با توجه به راه اندازي واحدهاي عظيم توليد پلي اتيلن سنگين به روش اسلاري در سراسر كشور(پتروشيمي اميركبير، مارون و ...) به زودي با حجم بالايي از اين واكس روبرو خواهيم بود كه به صورت محصولي ضايعاتي با قيمت اندك به صنايع مختلف عرضه ميشود؛ لذا توجه به امر خالص سازي و برش بندي اين واكس ها جهت دست يابي به محصولاتي با spec مشخص تر، ضمن ايجاد زمينههاي جديد كاربرد در داخل كشور، امكان صادرات محصول با قيمت مناسب تر را فراهم خواهد كرد.
خلخالي در پايان گفت: نتايج حاصل از اين طرح براي خالص سازي و برشبندي واكسهاي توليدي در ساير واحدهاي توليد پلي اتيلن سنگين به روش اسلاري نيز قابل تعميم است و با طراحي يك واحد صنعتي متمركز امكان تصفيه و برش بندي واكسهاي تمام مجتمع ها فراهم خواهد شد.
يك دانشجوي دكتري هوافضاي دانشگاه صنعتي شريف به منظور كارآمد شدن هواپيماهاي پهن پيكر سنگين در تحقيقات رسالهاش با ابداع روشي جديد از تصميمگيري فازي در طراحي اوليه هواپيما استفاده كرد.
دكتر محمدعلي شاهي آشتياني در گفتوگو با خبرنگار «پژوهشي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) اظهار كرد: مراحل مختلف طراحي،ساخت و توليد يك هواپيما در باره زماني پنج تا 10 ساله انجام ميشود كه در اين مدت بسياري از پارامترهاي عملكردي، فني و اقتصادي بر اثر مرور زمان دستخوش تغيير ميشود.
وي افزود: براي رفع اين مشكل و انجام مراحل مختلف با دقت و كارآمدي بيشتر سيستمي به نام روش فازي مدلسازي شد كه در فرايند طراحي هواپيما مورد استفاده قرار گرفت و در انواع محصولات مهندسي نظير هواپيما، خودرو و يا حتي تلفن همراه كاربرد دارد.
وي در بيان نحوه عملكرد اين روش ابداعي كه براي نخستين بار در جهان ارائه شده است، گفت: براي ساخت مدل فازي از اين سيستم بايد عدم قطعيتهاي موجود در پارامترهاي پايين دست طراحي نظير عوامل اقتصادي، عملياتي و عملكردي كه بر پارامترهاي طراحي اوليه موثرند، مدلسازي شود كه چون اين تاثيرات در مراحل اوليه با روابط دقيق رياضي وجود ندارد ميتوانيم از عبارات فازي نظير خيلي كم يا خيلي زياد براي آنها استفاده كنيم.
آشتياني با اشاره به اين كه هم اكنون يكي از چالشهاي اصلي بين دو سازنده بزرگ هواپيماهاي مسافربري ايرباس و بوئينگ، تعيين تعداد صندلي ــ بردپردازي - حجم بار است، خاطر نشان كرد: در ابتدا موضوع تحقيق در مورد هواپيماهاي مسافربري B747 به عنوان يكي از هواپيماهاي مسافربري پهن پيكر با عدم قطعيت موجود مورد بررسي قرار گرفت كه استفاده از ابزار فازي كارايي خوبي را نشان داد و در مرحله بعد روش ارائه شده براي هواپيماي با ماموريت مشابه A380 مورد بررسي قرار گرفت كه نشان داد اين هواپيما با توجه به عدم قطعيتهاي اقتصادي، عملكردي و عملياتي با ظرفيت حمل مسافر 550 تا 800 نفر و حجم بار كمتر از 9 هزار فوت مكعب نميتواند كارآمد و در بازار موفق باشد.
وي در ادامه اظهار كرد: پيشنهاد ما براي كارآمد بودن اين هواپيما در عرصه رقابت بينالمللي، حركت به سوي پيكربندي تركيبي (COMBI CONFIGURATION) است كه در آن بر حسب نيازمندي بازار و پارامترهاي اقتصادي حاكم از تركيب بار و مسافر استفاده كنند زيرا در حال حاضر در بخش زيرين كابين هواپيما، بار و بخش بالايي مسافر مينشيند.
دكتر شاهي آشتياني در پايان با اشاره به چاپ نتايج اين تحقيقات در قالب مقاله در چند ژورنال علمي به ايسنا گفت: در اين نوع هواپيما بايد علاوه بر بخش زيرين، بخشي از قسمت مسافرين نيز بار گذاشته شود زيرا خطوط هوايي هميشه امكان تكميل چنين ظرفيتي را ندارند.
دكتر منصوري، استاد فيزيك دانشگاه صنعتي شريف به عضويت هيات مديره انجمن بينالمللي «نسبيت عام و گرانش» انتخاب شد.
به گزارش خبرنگار علمي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، انجمن بينالمللي نسبيت عمومي و گرانش كه در سال 1971 تشكيل شده هم اكنون جانشين كميته بينالمللي نسبيت عمومي و گرانش است.
اين انجمن همچنين عضو وابسته كميسيون 2 اتحاديه بينالمللي فيزيك محض و كاربردي (IUPAP) است و يكي از شركتكنندگان در كميته بينالمللي آستوفيزيك هستهيي ذرات و گرانش اتحاديه (PANAGIC) است.
دكتر رضا منصوري در گفتوگو با خبرنگار ايسنا درباره نحوه انتخاب خود اظهار داشت: انجمن بينالمللي «نسبيت عام و گرانش» كه محققاني از كشورهاي مختلف در آن عضويت دارند، هر سه سال يكبار تشكيل جلسه داده و هيات مديره جديد را انتخاب ميكنند كه در جلسه اخير كه دو هفته پيش در استراليا برگزار شد، من نيز به عنوان عضو هيات مديره معرفي شدم.
محققان مرکز ترابي نژاد اصفهان، موفق به خارج کردن سلولهاي بنيادي پالپ دندان از دندانهاي شيري شدند.
به گزارش خبرنگار بهداشت و درمان خبرگزاري دانشجويان ايران ( ايسنا ) واحد علوم پزشکي ايران، دکتر اثني عشري اندودنتيست با اعلام اين مطلب گفت: اين مرکز در کشور توانست تا اين سلولها را از دندانهاي شيري خارج كند.
وي در خصوص اهميت اين کار گفت: چنانچه فرد در طول زندگي دچار بيماري با مشکلات خاصي نشود که نيازمند بافت عضو باشد مي تواند از اين سلولها استفاده كند.
دکتر اثني عشري با اشاره به اين که سلولهاي بنيادي در حقيقت يک رزرو براي استفاده در صورت وجود مشکلات آتي براي فرد است، افزود: قابليت سلولهاي بنيادي پالپ دندان اين است که هم مي توانند بافت سخت مثل عاج و ميناي دندان و هم بافت نرم را توليد کنند. در صورتي که سلولهاي بنيادي استخراج شده از ساير نقاط بدن از جمله مغز استخوان فقط قادر هستند بافت سخت را توليد كنند.
وي در ادامه افزود: از آنجا که سلولهاي دندانهاي شيري بهترين نوع سلولها به لحاظ توانايي تکثير و توليد سلولهاي جديد هستند، سلولهاي بنيادي ياد شده از دندانهاي شيري استخراج شده که اين مسئله نيز در نوع خود بي نظير بوده است.
محققان مرکز ترابي نژاد اصفهان، موفق به خارج کردن سلولهاي بنيادي پالپ دندان از دندانهاي شيري شدند.
به گزارش خبرنگار بهداشت و درمان خبرگزاري دانشجويان ايران ( ايسنا ) واحد علوم پزشکي ايران، دکتر اثني عشري اندودنتيست با اعلام اين مطلب گفت: اين مرکز در کشور توانست تا اين سلولها را از دندانهاي شيري خارج كند.
وي در خصوص اهميت اين کار گفت: چنانچه فرد در طول زندگي دچار بيماري با مشکلات خاصي نشود که نيازمند بافت عضو باشد مي تواند از اين سلولها استفاده كند.
دکتر اثني عشري با اشاره به اين که سلولهاي بنيادي در حقيقت يک رزرو براي استفاده در صورت وجود مشکلات آتي براي فرد است، افزود: قابليت سلولهاي بنيادي پالپ دندان اين است که هم مي توانند بافت سخت مثل عاج و ميناي دندان و هم بافت نرم را توليد کنند. در صورتي که سلولهاي بنيادي استخراج شده از ساير نقاط بدن از جمله مغز استخوان فقط قادر هستند بافت سخت را توليد كنند.
وي در ادامه افزود: از آنجا که سلولهاي دندانهاي شيري بهترين نوع سلولها به لحاظ توانايي تکثير و توليد سلولهاي جديد هستند، سلولهاي بنيادي ياد شده از دندانهاي شيري استخراج شده که اين مسئله نيز در نوع خود بي نظير بوده است.
دكتر منيژه رازقي، محقق و سرپرست تيم تحقيقاتي دانشگاه «نورت وسترن» موفق به ساخت قوي ترين ليزر نيمه رسانا در جهان موسوم به ليزر كوانتوم آبشاري(Quantum Cascade Laser) شده است كه به لحاظ قدرت و كارايي ركورد ليزرهاي قبلي را شكسته است.
به گزارش خبرنگار «علمي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين استاد و محقق ايراني كه سرپرستي تيم تحقيقاتي در اين پروژه را در مركز ابزار كوانتومي (CQD)در دانشگاه «نورت وسترن» آمريكا بر عهده داشته است همچنين توانسته كارايي و نفوذ دو شاخه توكار ليزر يعني توانايي تغيير انرژي الكتريكي به نور را در اين ليزر افزايش دهد.
دكتر رازقي در اين زمينه گفت: اين ليزرهاي منفرد كه 300 تاي آنها به راحتي روي يك سكه كوچك جاي ميگيرند، در طول موجهاي 5/4 ميكرون منتشر ميشوند، ميتوانند بيش از 700 ميلي وات انرژي خروجي پيوسته در دماي معمولي اتاق و بيش از يك وات انرژي خروجي در دماهاي پايينتر توليد كنند.
به گفته وي، ليزرهاي مزبور همچنين در تبديل الكتريسته به نور بي نهايت كارآمد و مؤثر هستند.
به گزارش ايسنا، پروفسور منيژه رازقي، تحصيلات خود را در رشته فيزيك تا اخذ مدرك دكتري در دانشگاه پاريس (1980) سپري كرده و بين سالهاي 1981 تا 1985 دانشمند محقق ارشد در پروژه تامسون CSF در ارسي فرانسه فعاليت داشته و در سال 1991 رياست آزمايشگاه مواد اكتشافي را عهدهدار شده است.
دكتر رازقي كه يكي از دانشمندان برجسته در رشته علوم و فنآوري نيمه رساناها است، از پيشگامان توسعه و اجراي تكنيكهاي مدرن و مهم همسو محوري از قبيل MOMBE, GASMBE, MBE, VPE,MOCVD براي رشد درجه كامل تركيبي نيمه رساناهاي تركيبي III-V ، هتروساختارها و ديوارهاي كوانتومي است.
وي كتابي با عنوان چالش MOCVD نوشته است كه اين كتاب يك اثر پيشگام در زمينه سيستم بر اساس InP-GaInA SP و سيستم GaAs-GaInA SP است.
دكتر رازقي در سال 1987 جايزه علوم فنآوري اروپا IBM را كسب كرد.
در سال 1995 موفق به اخذ جايزه از انجمن مهندسان زن شد و در سال 1998 جايزه بهترين مقاله را از سمپوزيوم اتوالكترونيك وست فوتونيك 98 دريافت كرد.
وي نويسنده 5 كتاب و 15 فصل كتاب است.
به گزارش ايسنا، اين پژوهشگر ايراني همچنين نويسنده يا دستيار نويسنده بيش از يكهزار مقاله بوده و براي شركت در بيش از 300 سخنراني دعوت شده است.
منيژه رازقي كه 50 اختراع را نيز به ثبت رسانده است از پاييز سال 1991 به هيات اساتيد دانشگاه نورت وسترن ملحق شده است.
وي همچنين به عنوان رييس مركز جديد ابزار كوانتوم در اين دانشگاه معرفي فعاليت دارد.
رازقي تاكنون رياست چندين كنفرانس بينالمللي را نيز در زمينه مفاهيم فيزيك ماده براي كاربردهاي ابزار نوري الكترونيكي برعهده داشته است.
«كاور هوشمند كارت سوخت» با قابليت استفاده در انواع كارتهاي اعتباري به منظور پيشگيري از جا گذاشتن كارت به همت يك دانشجوي مبتكر دانشگاه آزاد قزوين طراحي شد.
بهنام اسكندريون، دانشجوي رشته برق دانشگاه آزاد اسلامي قزوين و مبتكر اين سيستم در گفتوگو با خبرنگار پژوهشي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) گفت: با توجه به مسائل و مشكلات متعدد فراروي هموطنان در خصوص جا گذاشتن كارت هاي سوخت در پمپ بنزين ها و صدور كارت سوخت المثني و همچنين سوء استفاده هاي احتمالي از كارت هاي جامانده در پمپ بنزين ها، تحقيق و بررسي پيرامون حل اين معضل را آغاز كرده و در نهايت SCC (كاور هوشمند كارت سوخت) طراحي شد.
وي گفت: اين كاور در تمامي كارت هاي اعتباري اعم از عابر بانك، كارت هوشمند رانندگان، كارت تلفن و... قابل استفاده است و نحوه عملكرد آن به صورت است كه به يك سيستم تايمر مجهز است كه در صورتي كه بعد از زمان مشخصي كارت خارج شده از كاور به درون آن برگردانده نشود، با هشدارهاي صوتي و نوري صاحب كارت را مطلع ميكند.
اسكندريون، سبكي، حجم كم و قابليت حمل آسان، عدم نياز به تغييرات فيزيكي در خودرو، طول عمر زياد، قابليت برنامه ريزي براي زمان هاي مختلف و قابليت توليد انبوه در داخل كشور را از مهمترين مزيت هاي SCC (كاور هوشمند كارت سوخت) نسبت به نمونه هاي مشابه عنوان كرد.
وي در ادامه سيستم كنترل هوشمند آزاد راه، سيستم اتوماسيون گلخانههاي هايدوپونيك (بدون خاك) و سيستم هوشمند اتوماسيون منزل را از ديگر طرحهاي ابتكاري به ثبت رسيده خود عنوان كرد و به ايسنا گفت: هزينه توليد انبوه كاور هوشمند كارت سوخت حدود 45 هزار ريال برآورد شده است.
طرح استفاده بهينه از نفت هاي خام سنگين پايه آسفالتيني به همت پژوهشگران پژوهشكده پالايش پژوهشگاه صنعت نفت اجرا شد.
به گزارش سرويس پژوهشي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، دكتر محمود بيات مسئول اجراي اين طرح گفت:پژوهشگاه صنعت نفت در راستاي حفظ و صيانت از منابع عظيم نفت و گاز كشور، طرحي را تحت عنوان تاپينگ، براي استفاده بهينه از نفت هاي خام سنگين پايه آسفالتيني ارائه كرده است.
وي خاطرنشان كرد: بر اساس اين طرح نفتهاي خام سنگين پايه آسفالتيني، طي فرايندي ساده، به قير و يك نفت خام بسيار سبك تبديل شده و ارزش افزودهاي بالغ بر 4 تا 6 دلار به ازاي هر بشكه نفت خام ايجاد ميكند. قير حاصل از اين فرايند، از چسبندگي و ويسكوزيته بالايي برخوردار بوده و در بهبود كيفيت پوشش آسفالت نقش اساسي ايفا ميكند.
بيات تصريح كرد: بخش قابل توجهي از نفت هاي خام ايران از جمله نفتهاي خام سروش، نوروز، آزادگان، كوه موند ، برخي ميادين بهرگان و ... را نفتهاي خام سنگين پايه آسفالتيني تشكيل مي دهد كه با قيمتي 12 تا 18 دلار در بشكه ارزانتر از نفت خام برنت به فروش مي رسد. اين در حالي است كه قير حاصل از اين نوع نفت خام از مرغوبيت بسيار بالاتري نسبت به قيرهاي حاصل از نفت هاي خام غير آسفالتيني برخوردار بوده و ميتوان از اين مزيت، به نحو احسن بهره برداري كرد.
به گفته وي، در حال حاضر قير توليدي كشور از پالايشگاههاي تهران، تبريز، اصفهان، اراك، آبادان، شيراز و بندر عباس تا مين مي شود كه در ميان آنها، پالايشگاه بندرعباس از خوراك مناسبتري براي توليد قير مرغوب برخوردار مي باشد.
اين پژوهشگر خاطرنشان كرد: در سالهاي اخير، افزايش مصرف بنزين و گازوئيل از يك طرف و افزايش قيمت نفت خام از طرف ديگر منجر به رويكرد پالايشگاههاي جهان، براي ارتقاء كيفيت (Upgrading) ته مانده هاي نفت خام و تبديل آنها به فرآورده هاي ميان تقطير از جمله بنزين و گازوئيل و در نتيجه كاهش توليد جهاني قير شده است، لذا با اعمال استراتژي مناسب مي توان ضمن در اختيار گرفتن بازار جهاني قير، راهكار مناسبي براي بهره برداري از نفتهاي خام آسفالتيني و توليد نفت خام بسيار سبك ايجاد كرد.
بيات افزود:با توجه به قيمت جهاني نفت ،شرايط ايجاب مي كند كه ته مانده هاي نفت خام اغلب پالايشگاههاي كشور كه ناخالصيهاي فلزي و آسفالتين قابل توجهي نداشته و مشكلات كمتري در فرايندهاي كراكينگ كاتاليستي و حرارتي دارند، با استفاده از اين فرايندها به فرآورده هاي ميان تقطير تبديل شوند و براي توليد قير از نفت هاي خام آسفالتيني كه قابليت كمتري در زمينه فرايندهاي فوق دارند استفاده شود.
مسئول اجراي طرح استفاده بهينه از نفت هاي خام سنگين پايه آسفالتيني در ادامه تصريح كرد: قير توليدي ازاين فرايند به سبب مرغوبيت عالي،از بازار فروش مناسبي برخوردار بوده و قيمت آن در حدود 10 تا 15 دلار در تن بالاتر از ساير قيرهاي توليدي كشور ميباشد.
بيات ياد آور شد:در اين طرح مواردي از قبيل بازدهي سريع، استفاده از تجهيزات داخلي و راه حلي مناسب، زودبازده و سودآور براي بهره برداري از نفت هاي خام آسفالتيني ارائه شده است.
|
|